Przy jakiej prędkości pozycja aerodynamiczna na rowerze daje zyski?

1

Jazda w pozycji czasowej podczas długich triathlonów to standard. Ile można zaoszczędzić, dzięki aerodynamicznej sylwetce?

 

Jim Gourley w swojej książce "Szybciej. Nuka o prędkości w triathlonie" wyjaśnia, dlaczego pozycja eorodynamiczna oszczędza siły podczas jazdy na rowerze.

Triathlony na długich dystansach, Ironman, 1/2 Ironmana, a nawet 1/4 Ironmana, rozgrywane są w formule bez draftingu. Każdy kolarz jedzie sam. To jazda indywidualna na czas, a nie typowy wyścig kolarski, gdzie można schować się w peletonie.

Opór powietrza podczas takich zawodów odgrywa istotną rolę. Kolarze z peletonu nie używają rowerów czasowych. Triathloniści - zwykle tak. A rower czasowy jest ściśle związany z pozycją aerodynamiczną.

Ile tak naprawdę zaoszczędzamy energii przyjmując pozycję czasową. Jim Gourley prezentuje wykres przedstawiający moc potrzebną do pokonaniu oporu powietrza.

***

Porównajmy moc, jakiej potrzebuje kolarz w różnych pozycjach. Korzystając z kombinacji tunelu aerodynamicznego i metod analizy komputerowej, naukowcy badali aerodynamiczność w różnych pozycjach i dla każdej z nich uzyskali dość wiarygodny przedział wielkości współczynnika oporu. Schemat przedstawia różnicę pomiędzy trzema różnymi pozycjami kolarza podczas jazdy. Zwróć uwagę, jak zmienia się zapotrzebowanie na moc, gdy zawodnik przyjmuje niższą pozycję.

Pochylenie tułowia do przodu, jakie następuje, kiedy pozycja kolarza na rowerze szosowym zmienia się z wysokiej na niską, sprawia, że jest on mniejszym celem dla cząsteczek powietrza. Przesunięcie dłoni na kierownicę aerodynamiczną, schowanie ramion i zaokrąglenie pleców, czyli przyjęcie optymalnej pozycji aerodynamicznej, jeszcze bardziej zmniejsza opór.

***

To, że pozycja aero daje zyski, to jest jasne. Ale przyjrzyjmy się dokładniej, co obrazuje wykres.

szybciej-gourley-pozycja-kolarska

 

Pozycja wysoka - z chwytem na górze kierownicy, kiedy kolarz przejmuje większość oporu powietrza na klatkę piersiową i niemal wyprostowane ręce. Pozycja niska - chwyt na dole kierownicy. Pozycja aero (czasowa) - przedramiona oparte na kierownicy czasowej, sylwetka najbardziej opływowa.

Z wykresu wynika, że przy prędkościach rzędu 10 kilometrów różnica w pozycji na rowerze jest prawie nieistotna. Kolarz musi wygenerować prawie taką samą energię (tu moc, liczoną w watach) w każdej z trzech pozycji. Przy 20 km/h różnica między pozycją czasową a wysoką to około 30 watów. Przy 32 km/h to już 100 watów.

Czy to dużo, czy mało?

Przeciętne prędkości na rowerze na dystansie pełnego Ironaman wahają się od 22 km/h (dla najwolniejszych zawodników) do około 40 km/h (dla zwycięzców).

Dodajmy, że na dystansie 40 km 10 watów to około 60 sekund.

Podsumowując. Najwolniejsi zawodnicy jadąc w pozycji wysokiej stracą na mecie pełnego dystansu około 14 minut do wyniku, który mogliby osiągnąć przyjmując pozycję czasową.

Jednak im jesteś szybszy, tym przyjęcie pozycji aerodynamicznej odgrywa większą rolę. Przy średniej prędkości 32 km/h na pełnym dystansie różnica między obiema pozycjami na rowerze to już około 45 minut.

 

Książkę "Szybciej" możesz kupić tu (kliknij w okładkę):

Szybciej OKŁADKA 196