Czy seks wpływa na wyniki sportowe? Przegląd badań.

sex a sport

Grupa naukowców sprawdziła wyniki wszelkich badań dotyczących wpływu seksu na występy sportowe.

 

Wśród sportowców i trenerów zakorzenione jest przekonanie, że seks przed zawodami sportowymi może mieć negatywne skutki. Przede wszystkim ze względu na obniżenie sprawności mięśniowej.

Rozładowanie napięcia seksualnego wiąże się ze spadkiem testosteronu, co z kolei zmniejsza zarówno poziom agresji, jak i siły mięśni − przekonują na forach dyskusyjnych "znawcy" zagadnienia.

Inni z kolei wskazują na relaksujący aspekt seksu. Choć Martin Liquori - jeden z najszybszych Amerykanów na 5000 metrów - miał ponoć zwyczaj mawiać: "Szczęśliwi ludzie nie biegają po 3:47 na milę". Zaś legendarny bokser Muhammed Ali powiedział: "Kiedy nie uprawiasz seksu, jesteś wściekły i to czyni cię wojownikiem".

Seks daje więc odprężenie i umniejszy siły?

Grupa naukowców postanowiła przyjrzeć się szczegółowo zagadnieniu. Wyniki swojej pracy opublikowali w czerwcu tego roku we "Frontiers in Physiology" (Stefni i inni, 2016).

Badacze szczegółowo przeanalizowali najważniejsze bazy i źródła z artykułami naukowymi. Znaleźli 512 doniesień dotyczących seksu i sportu. Po wyeliminowaniu powtarzających się badań i wczytaniu się w treść pozostałych, okazało się, że na świecie istnieje jedynie tylko 9 badań spełniających kryteria − traktujących w sposób naukowy kwestie wpływu seksu na wyniki sportowe.

Prawdopodobnie pierwsze badanie w tym zakresie przeprowadzono w 1968 roku (Johnson, 1968). Autor przebadał grupę 14 kobiet w wieku 24-49 lat, które w przeszłości uprawiały sport. Badacze testowali siłę mięśni (ręcznym dynamometrem) w dwóch momentach: rano (po wieczornym stosunku seksualnym) oraz sześć dni po stosunku. W tym badaniu nie odnotowano wpływu seksu na siłę.

Kolejne badanie przeprowadzono w 1995 roku (Boone i Gilmore, 1995). Tym razem na 11 mężczyznach. Naukowcy wzięli pod lupę m.in. maksymalną wydolność tlenową czy tętno. Testy przeprowadzano na bieżni mechanicznej. Nie stwierdzono różnic w wynikach ani w 2 godziny, ani 12 godzin po stosunku seksualnym. Jedynie w 2 godziny po seksie odnotowano niewielki wzrost tętna w fazie regeneracji - po wysiłku. Nie stwierdzono również różnic w koncentracji psychicznej sportowców.

sex a sport RAMKAwww

 

Podobnie zaprojektowane badanie przeprowadzono w 2000 roku (Sztajzel i inni, 2000). Wśród 15 mężczyzn w wieku 20-40 lat, czynnie uprawiających sport, znalazło się: trzech kolarzy, dwóch maratończyków, piłkarz, siedmiu hokeistów oraz dwóch ciężarowców. Całą tę grupę badacze obserwowali podczas dwóch dni (jeden dzień ze stosunkiem płciowym, drugi dzień - bez), oddzielonych dwiema dobami. W czasie dni badawczych sportowcy mieli założone aparaty Holtera, przeprowadzano również testy na cykloergometrze - 2 i 10 godzin po stosunku. I tak jak w badaniu z 1995 roku, odnotowano jedynie niewielki wzrost tętna (rzędu 10 uderzeń na minutę) w fazie regeneracji po testach na cykloergometrze.

I to tyle badań koncentrujących się na fizjologicznych aspektach wiążących seks z wynikami sportowymi. Pozostałe badania naukowe koncentrują się na aspektach psychologicznych.

O tym, jak głęboko zakorzenione jest przekonanie, że seks ma wpływ na wyniki w sporcie niech świadczy badanie z 1997 roku (Fisher, 1997). Naukowiec przeanalizował przekonania o zachowaniach seksualnych wśród 83 piłkarzy i 73 baseballistów. Rozesłał ankiety do trenerów w szkołach średnich i na uniwersytetach. Wśród wszystkich badanych tylko dwóch mężczyzn było po ślubie. Aż 80% piłkarzy i i 41% baseballistów uważało, że należy wystrzegać się seksu na 24 godziny przed zawodami. Powódy: żeby zachować siły, refleks i koncentrację, ale także agresję. Badani nie podają źródeł swoich przekonań.

Wnioski z pozostałych badań można podsumować w kilku punktach:

Na koniec warto podkreślić, że seks, wbrew powszechnej opinii, nie jest związany z dużym wydatkiem energetycznym. W zależności od czasu trwania stosunku (15-60 minut) czy aktywności liczba spalonych kilokalorii może zamknąć się w granicach 50-200.

 

 

Źródła:
Boone, T. i Gilmore, S. (1995). Effects of sexual intercourse on maximal aerobic power, oxygen pulse, and double product in male sedentary subjects. J. Sports Med. Phys. Fit. 35, 214–217.
Fisher, G. J. (1997). Abstention from sex and other pre-game rituals used by college male varsity athletes. J. Sport Behav. 20, 176–184.
Johnson, W. R. (1968). Muscular performance following coitus. J. Sex Res. 3, 247–248
Stefani, L. i inni (2016) Sexual Activity before Sports Competition: A Systematic Review, Front. Physiol.
Sztajzel, J. i inni (2000). Effect of sexual activity on cycle ergometer stress test parameters, on plasmatic testosterone levels and on concentration capacity. A study in high-level male athletes performed in the laboratory. J. Sports Med. Phys. Fit. 40, 233–239.

 

Jeśli na poważnie interesujesz się maratonami, kliknij w okładkę:

Maraton zaawansowany 196